Według dokumentów historycznych Kosciół Katolicki w Zgierzu istnieje co najmniej od roku 1231. Można przypuszczać, że wierni tego koscioła od wielu już wieków byli uczestnikami pieszych pielgrzymek.

W czasach nam najbliższych, od roku 1921, Zgierzanie najczęsciej brali udział w pieszych pielgrzymkach łódzkich. W sierpniu 1948 roku twórca nowej zgierskiej parafii p.w. Matki Bożej Dobrej Rady s ks. Prał. Szczepan Rembowski jednorazowo poprowadził piesza pielgrzymkę ze Zgierza na Jasna Górę, jako wotum za wybudowanie koscioła.

Od roku 1982 w ramach Pieszej Pielgrzymki Łódzkiej zaczęła uczestniczyć systematycznie dosć liczna grupa patników ze Zgierza. Z czasem patnicy zgierscy połaczyli się z patnikami z Kutna i utworzyli oddzielna Grupę Pielgrzymki Łódzkiej. Grupa ta nosiła chusty koloru zielonego, a oznaczona była numerami 4, 5, 6 i 7. Kierownikiem Grupy Zgiersko - Kutnowskiej w latach 1984 s 85 był ks. Stanisław Kaniewski, w latach 1986 - 1987 - ks. Krzysztof Kowalski, a w latach 1988 s 1993 s ks. Zdzisław Sudra. Wszyscy oni byli wikariuszami parafii M.B. Dobrej Rady, która w ten sposób stała się parafia macierzysta dla Grupy Zgiersko s Kutnowskiej. Parafia ta przyjmowała zapisy patników oraz zajmowała się organizacja i technicznym przygotowaniem Grupy do udziału w pieszej pielgrzymce.

W trakcie 67-ej Pieszej Pielgrzymki Łódzkiej wsród uczestników Grupy Zgiersko s Kutnowskiej w dniu 25 sierpnia 1992 roku na Jasnej Górze zawiazało się Bractwo Pielgrzymkowe pod przewodnictwem Bohdana Czarneckiego. Celem Bractwa było przedłużenie uswięcajacego działania pieszej pielgrzymki na życie codzienne w ciagu całego roku oraz wspomaganie organizowania i prowadzenia pielgrzymek. Z inicjatywy Kapituły jako organu wykonawczego Bractwa Pielgrzymkowego wdrożone zostały comiesięczne Msze sw. pielgrzymkowe w Kosciele Matki Bożej Dobrej Rady oraz coroczne piesze pielgrzymki do klasztoru w Łagiewnikach (we wrzesniu) i do kolejnych sasiednich kosciołów (w maju). Ponadto wspólnie ze Zgierskim Oddziałem PTTK podjęto coroczne pielgrzymki rowerowe do Częstochowy.

Bractwo Pielgrzymkowe od poczatku istnienia podjęło też inicjatywę utworzenia na bazie dotychczasowej Grupy Zgiersko s Kutnowskiej, samodzielnej Pieszej Pielgrzymki Zgierskiej na Jasna Górę. Już 24 pasdziernika 1992 roku podczas Pierwszej Zgierskiej Pieszej Pielgrzymki do Łagiewnik podana została publiczna informacja o tej sprawie w formie propozycji do rozważenia. Projekt ten miał dużo zwolenników, ale jego realizacja zależała od zgody ks. Arcybiskupa Łódzkiego.

W sierpniu 1993 roku odbyła się ostatnia pielgrzymka Grupy Zgiersko s Kutnowskiej w ramach 68-ej Pieszej Pielgrzymki Łódzkiej. Uczestniczyło w niej 310 osób, w tym 40 s

z Kutna. Podczas Drugiej Pielgrzymki Zgierskiej do Łagiewnik, w dniu 25 wrzesnia 1993 roku w obecnosci 430 patników ks. Zdzisław Sudra ogłosił zgodę ks. Abpa Władysława Ziółka na utworzenie samodzielnej Pieszej Pielgrzymki Zgierskiej. W tej sprawie zgierscy pielgrzymi wypowiedzieli się w Błyskawicznej Ankiecie przeprowadzonej przez Kapitułę Bractwa Pielgrzymkowego, wsród uczestników Mszy sw. Pielgrzymkowej s w dniu 03 pasdziernika 1993 roku. Oddano 78 głosów s wszystkie za samodzielnoscia.

Od tej daty rozpoczęły się konkretne przygotowania do Pierwszej Pieszej Pielgrzymki Zgierskiej na Jasna Górę. Prowadził je ks. Zdzisław Sudra, we współpracy z Kapituła Bractwa Pielgrzymkowego. W lutym 1994 roku ustalona została oryginalna trasa i program pielgrzymki. Podjęto zbiórkę pieniędzy na zakup sprzętu nagłasniajacego (zebrano 8.359. 950,00 starych zł) i jego kompletowanie. Parafia zakupiła kuchnię polowa, samochód Nysa i 3 termosy 20-litrowe. Uzgodniono noclegi, zamówiono ambulans i autokary na przyjazd powrotny. Przygotowano chusty, znaczki, spiewniki, dekoracje. Wdrożono promocję pielgrzymki w zgierskich kosciołach i lokalnej prasie. Ks. Bp Bohdan Bejze wizytujacy parafię Matki Bożej Dobrej Rady, w dniach 1 - 3 maja 1994 roku objał honorowy patronat nad Pierwsza Zgierska Pielgrzymka Piesza na Jasna Górę. Wyruszyła ona z Koscioła M.B. Dobrej Rady w dniu 20 sierpnia 1994 roku s dokładnie w 50-ta rocznicę slubowania ks. Szczepana Rembowskiego, złożonego w ogniu bitwy pod Falaise, że jesli ocaleje, to wybuduje Kosciół.

Opracował: Bohdan Czarnecki